Kuklik szkarłatny (Geum coccineum)

Kuklik szkarłatny (Geum coccineum)

Kuklik szkarłatny jest uprawiany w Polsce jako roślina ozdobna ze względu na kwiaty o intensywnym, pomarańczowym kolorze. W naturze występuje w południowo-wschodniej Europie i na terenie Turcji. Kuklik szkarłatny (Geum coccineum) to niewielkich rozmiarów bylina (osiąga wysokość 30-40 cm) przynależąca do rodziny różowatych (Rosaceae), jest łatwa w uprawie i nie ma wygórowanych wymagań. Liście kuklika szkarłatnego przypominają kształtem liście pelargonii, są jednak cieńsze, ciemnozielone i wyrastają bezpośrednio z podziemnego kłącza. Kwiaty w jaskrawym pomarańczowym kolorze pojawiają się już od maja na wysokich, słabo ulistnionych łodygach. Bylina ta kwitnie do sierpnia i powtarza kwitnienie jesienią, ale najintensywniejsze kwitnienie przypada na maj i czerwiec. W ogrodach uprawiane są najczęściej kultywatory o większych kwiatach, a nie czysty gatunek.

Kuklik szkarłatny uprawa w ogrodzie

Jest to bylina mrozoodporna, która z powodzeniem może być uprawiana w gruncie w naszych warunkach klimatycznych. Uprawa nie jest problematyczna, roślina jest odporna i nie wymaga niestandardowych zabiegów pielęgnacyjnych. Kuklik szkarłatny może być z powodzeniem uprawiany z innymi roślinami ogrodowymi.

kuklik szkarłatny borisii strain geum coccineum
Kuklik szkarłatny borisii strain intensywnie kwitnący już od maja

Wymagania, stanowisko i pielęgnacja kuklika szkarłatnego

Stanowisko uprawy powinno być słoneczne lub jedynie lekko półcieniste. Bylina ta najlepiej będzie się rozwijać jeśli zapewnimy jej żyzną, przepuszczalną i lekko wilgotną glebę o odczynie pH 5,5-6. Kuklik szkarłatny poradzi sobie z powodzeniem również w przeciętnej ziemi ogrodowej. Aby gleba lepiej zachowywała wilgoć możemy zastosować domieszkę gliny. Kuklik szkarłatny rozrasta się dość szybko, co powoduje duże zagęszczenie rośliny i osłabienie kwitnienia, dlatego raz na parę lat warto odświeżyć roślinę i podzielić ją pod koniec lata na młode sadzonki. Wiosenna pielęgnacja polegać będzie na zasileniu byliny wieloskładnikowym nawozem mineralnym. Kuklik szkarłatny jest mrozoodporny, nie wymaga okrywania na zimę. W upalne dni pamiętajmy o podlewaniu. Usuwanie przekwitniętych kwiatostanów, jak w przypadku innych bylin, pobudza roślinę do intensywniejszego kwitnięcia.

Rozmnażanie z nasion i podział kłącza

Dwa najpopularniejsze sposoby pozyskania sadzonek kuklika szkarłatnego to wysiew nasion i podział kłącza. Rozmnażanie metodą generatywną najlepiej przeprowadzić wiosną – aby nasiona mogły wykiełkować należy zapewnić im temperaturę 20-25 stopni Celsjusza i wilgotne, ale nie przelane podłoże. Natomiast rozmnażanie wegetatywne możemy przeprowadzić pod koniec lata lub jesienią, dzieląc kłącza kuklika szkarłatnego na mniejsze sadzonki.

Zastosowanie

Kuklik szkarłatny nadaje się do uprawy na rabatach kwiatowych, skalniakach oraz jako roślina zadarniająca. Wygląda najefektowniej w nasadzeniach grupowych po 5-6 roślin. Należy jednak pamiętać, że jest rośliną ekspansywną, potrafiącą zdominować inne rośliny rosnące w pobliżu.