Łubin trwały (Lupinus polyphyllus)

Łubin trwały (Lupinus polyphyllus)

Łubin trwały, chociaż nie jest w Polsce rośliną rodzimą, to zadomowił się u nas na stałe. Możemy go spotkać nie tylko w ogrodach, ale i na stanowiskach naturalnych. Łubin trwały (Lupinus polyphyllus) należy do rodziny bobowatych, a jego naturalnym, pierwotnym siedliskiem jest zachodnia część Ameryki Północnej. Bylina ta ma ozdobne, charakterystyczne, dłoniaste liście i wysokie pędy kwiatowe (kwitnąca roślina osiąga od 100 do 150 cm wysokości) z licznymi kwiatami o motylkowatej budowie zebranymi groniaście w kłosy na kwiatostanach. Uprawa Łubinu trwałego udaje się z powodzeniem nawet na ziemiach niskiej klasy. Sąsiedztwo łubinu wpływa korzystnie na wzrost innych roślin.

Łubin trwały – charakterystyka

Rodzin:Bobowate, Motylkowate (Fabaceae)
Gatunek:Łubin trwały
Nazwa łacińska:Lupinus polyphyllus
Pochodzenia:Ameryka Północna
Typ roślinyBylina
MrozoodpornośćTak, bylina zimująca w gruncie
Wysokość rośliny100-150cm w okresie kwitnienia
Liściedłoniasto-złożone, ozdobne
Okres kwitnieniaczerwiec-lipiec
Kwiatybudowa motylkowa, zebrane w kłosy, jedno- i dwu- barwne, w kolorach od bieli do ciemnoniebieskiego
Nasionazebrane w strąk
Rozmnażaniewysiew nasion lub podział kłącza
Charakterystyka Łubinu trwałego (Lupinus polyphyllus)

Łubin trwały uprawa w ogrodzie

Uprawa Łubinu w ogrodzie jest bardzo prosta, bylina ta ma małe wymagania i dobrze rośnie na glebach zarówno ubogich w składniki mineralne jak i przeciętnych. Łubin ze względu na symbiozę z bakteriami wiążącymi azot atmosferyczny użyźnia glebę. Łubin trwały jest rośliną wieloletnią i może być z powodzeniem uprawiany przez parę lat na jednym stanowisku. W sprzedaży dostępne są również odmiany niskie osiągające wysokość ok. 40 cm.

młode pędy Łubinu trwałego
Młode pędy Łubinu trwałego

Najpopularniejszą metodą rozmnażania Łubinu trwałego jest uprawa z nasion wysiewanych wprost do gruntu wiosną lub jesienią lub przez podział kłącza. Bylina ta zimuje w gruncie i ma tendencję do rozsiewania się jeśli pozwolimy jej zawiązać nasiona. Łubin trwały kwitnie od czerwca do lipca. Obcinanie kwiatostanów tuż po kwitnieniu daje szansę na ponowne kwitnienie jesienią.

Łubin trwały kwitnący na różowo w kompozycji z innymi kwiatami ogrodowymi
Łubin trwały poza walorami ozdobnymi wpływa korzystnie na rośliny rosnące w jego towarzystwie

Łubin trwały wymagania i pielęgnacja

Bylina ta ma małe wymagania. Łubin preferuje stanowiska słoneczne i suche, nie należy go sadzić na stanowiskach podmokłych, ze skłonnością do zastojów wodnych. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, może być ona przeciętna i piaszczysta, ale dobrze jest ją wcześniej zasilić kompostem. Łubin trwały najlepiej rośnie na żyznych glebach ubogich w wapń. Roślina ta, ze względu na palowy system korzeniowy nie lubi przesadzania.

Pielęgnacja Łubinu ogranicza się do okresowego podlewania rośliny w upalne dni.

Łubin trwały zaatakowany przez opuchlaka
Łubin trwały w ogrodzie może zostać zaatakowany przez opuchlaka zostawiając charakterystyczne wygryzienia na liściach

Rozmnażanie z nasion i sadzenie

Najłatwiejszą metodą rozmnażania Łubinu trwałego jest wysiew nasion wprost do gruntu w maju-czerwcu lub jesienią w październiku. W sprzedaży dostępne są mieszanki nasion, ale jeśli zależy nam na konkretnym kolorze kwiatów lepszym rozwiązaniem jest podział lub zakup kłącza ze sprawdzonego źródła.

Nasiona Łubinu trwałego sadzimy na głębokości 1-3 cm w rozstawie co 30-40 cm. Karpy i kłącza sadzimy w rozstawie zależnym od ich wielkości i przykrywamy paroma centymetrami gleby. Zbyt gęsto posadzone rośliny będą wybujałe i delikatne.

lupinus polyphyllus Łubin trwały na łące kwietnej
Łubin trwały idealnie nadaje się na naturalistyczne łąki kwietne

Łubin trwały to wieloletnia bylina z ozdobnymi kwiatami i liśćmi zimująca w gruncie i praktycznie bezobsługowa. Uprawiana w ogrodach już od wielu lat ma rzeszę zwolenników. Łubin pięknie komponuje się na grządkach z innymi bylinami, a mnogość kolorów w jakich kwitnie daje olbrzymie możliwości kompozycyjne z innymi bylinami.